"Kratka rasprava o Bogu, čoveku i njegovoj sreći" je filozofski tekst Baruha Spinoze koji istražuje temeljna pitanja ljudskog postojanja, prirode Boga i načina na koji ljudi mogu postići istinsku sreću. U ovom delu, Spinoza razmatra odnos između razuma, osećanja i etike, naglašavajući da istinsko blagostanje proističe iz razumevanja prirodnih zakona, samospoznaje i unutrašnje slobode.
Knjiga kombinuje filozofsku jasnoću i praktičnu primenljivost, obraćajući se čitaocu kroz argumente o ljudskoj prirodi, moralnosti i značenju života. Spinoza ističe da sreća nije rezultat spoljašnjih okolnosti, već unutrašnjeg sklada i razumevanja univerzalnog poretka, što omogućava oslobađanje od strahova, iluzija i destruktivnih emocija.